Testrit: (2010) Renaultsport Mégane 250 Cup

Toen ik voor het eerst in de Ford Focus RS stapte, wist ik niet goed wat ik mocht verwachten. Mijn ervaring met dergelijke hot hatches, was heel erg beperkt. Zoals te lezen in mijn verslag was ik zeer aangenaam verrast door de wagen. De wagen gaf me een dermate fijn gevoel dat ik mij luidop afvroeg of ik, ook op langere termijn, plezier zou beleven aan een hot hatch. Op de website van Evo kwam ik een video tegen waar de Ford Focus RS werd vergeleken met de Renaultsport Megane 250 Cup, bij ons ook gekend als de Renault Mégane RS. In de video komt er geen echte winnaar naar boven, maar de Mégane RS lijkt toch de voorkeur te krijgen van de reviewer, Chris Harris. Dankzij Filip (bekend van het FJ Racing Team) van Garage Uyttendaele kon ik zelf vergelijken. Aangezien ik al met de Focus RS gereden had, lagen de verwachtingen voor de Mégane RS natuurlijk zeer hoog. De wagen die ik kreeg voorgeschoteld, was een “ijswit” exemplaar, met cup pack (cup chassis, sperdifferentieel met gedeeltelijke blokkering, Recaro kuipzetels, ‘yellow’ aankledingspack en rode Brembo remklauwen).

Exterieur

De Mégane RS was me voor het eerst opgevallen op het Autosalon, editie 2010. Op de stand van Renault stond een prachtige Siriusgele Mégane RS. Jammer genoeg blijkt de Mégane RS (nog) niet te bestellen in dit kleur. Geel is beschikbaar, maar de beschikbare kleur is slechts een zeer flauw afkooksel van Siriusgeel. De Mégane RS oogt potent door zijn brede wielkassen, de centrale uitlaat en de agressieve neus. Ook Renault heeft gekozen om zwart gelakte delen (voorbumper, diffusor, spiegels, ..) te combineren met de gekozen buitenkleur. Het samenspel van wit en zwart, zal altijd tot de verbeelding blijven spelen .. maar mijn voorkeur ligt bij Siriusgeel. De Mégane RS is veel minder “in your face” dan de Focus RS, maar geeft toch een sportieve, precieze indruk. De witte testwagen was ook voorzien van optionele 19″-velgen (model Steev) welke ik ver van mooi vind. Hiermee vergeleken zijn de standaard 18″-velgen (Model AX-L), veel mooier! De Mégane RS oogt actueel, vernieuwend, jong en sportief. Ook de gewone Mégane Coupé vind ik 1 van de mooiste hatchbacks van het ogenblik.

Interieur

Wanneer je de deur van de Mégane RS voor het eerst opent, ben je onmiddellijk onder de indruk: optionele Recaro kuipstoelen, prachtig (licht concaaf) stuur met gele center-markering, aluminium pedalen en een gele wijzerplaat voor de toerenteller. Wat betreft interieur, vind ik de wagen geweldig. De stoelen zitten perfect, de plaatsing van de pedalen is geweldig, het stuur is bloedmooi en ideaal van dikte. Na amper 5 minuten, voelt de bediening van de wagen vertrouwd aan. Het koppelingspedaal is zeer direct en ook het gaspedaal reageert vlot. Dit laatste kan je bovendien nog agressiever instellen door de ESP op de sportstand te zetten. Het verschil met ESP op de normale stand is groot .. misschien te groot. Met de optionele RS display, kan je het gaspedaal nog in 3 extra standen plaatsen: normaal (= trapsgewijs), sport en extreem. De RS display is een hoofdzakelijk een gimmick waar je rondetijden, 0-100km/u-tijden, laterale G-krachten en andere zaken kan bekijken. Na een eerste poging, registreerde de RS display mijn 0-100km/u-tijd op 6.7 seconden. Geen onaardige prestatie, op een nat wegdek. Wat ik heel erg jammer vind, is dat de RS display niet combineerbaar is met een GPS.

Motor

De Mégane RS is uitgerust met een 2.0 16V turbomotor (1998cc), die 250pk en  340 Nm koppel produceert. De wagen heeft 184kW, wat hem in de “5000 Eur”-BIV klasse plaatst. Renault heeft echter een oplossing bedacht voor de mensen die de staatskas liever niet onnodig sponsoren en dat is een (omkeerbare) ombouw naar lichte vracht. Nadeel is natuurlijk dat de achterbank en gordelhouders verwijderd worden. In de plaats krijg je een (lelijke) houten bak wat ook de plaatsing van bv. een rolkooi verhinderd.

De motor van de Mégane maakt amper geluid. Stiekem vind ik dat een beetje jammer, maar voor mij zou dat geen blokkerende factor zijn. Wat ik wel betreur, is het vermogen van de wagen. Misschien is 250pk voor 1387kg toch te weinig. De wagen vraagt (letterlijk als je het RS display kiest) om een hoog toerental. Onder de 3000 rpm, voelt alles afwachtend aan, maar ook daarboven werd ik niet echt weggedrukt in de Recaro kuipzetel. Er circuleren geruchten op het Internet, die Renault ontkent, over een 275pk-versie en ik hoop dat die er ook effectief komt. Anderzijds kan een turbo-motor achteraf makkelijk opgekieteld worden, maar dit lijkt me toch niet het beste uitgangspunt.

Wegligging

De witte Mégane RS was uitgerust met het cup chassis. Dat betekent concreet een stijvere ophanging (tov. het gewone sport-chassis zijn de veren vooraan 35% stijver, achteraan tot 38% ) en dikkere stabilisatorstangen, die moeten zorgen voor een betere contact met de weg en een betere wegligging bij sportief rijgedrag. Het cup chassis slaagt hier ook deels in: meestal voelt de wagen stabiel aan, maar wanneer de staat van de weg iets minder dan perfect is, reageert de wagen daar onmiddellijk op. Putten, oneffenheden of een aflopende weg veroorzaken een weinig voorspelbaar gedrag van de wagen. Daarbij komt ook dat de wagen heel licht stuurt: uitgerust met een elektronisch servo-systeem, gaat hij lichter sturen bij lagere snelheden, maar ook in snellere passages, reageert het stuur vrij artificieel. Daarentegen gaat de wagen echter niet overhellen, in snelle bochten, waardoor je het gevoel krijgt dat je eigenlijk harder kon gaan … Om torque steer te minimaliseren, is de wagen uitgerust met het gekende Renaultsport PerfoHub systeem. In dit systeem zijn de stuur-as en schokdemper-weg van mekaar gescheiden. Helemaal elimineert dit systeem het onderstuur niet, maar in tegenstelling tot de Ford Focus RS heeft de Mégane RS geen last van axle tramp. De Mégane RS lijkt serieuzer dan de Focus RS: minder speels, minder agressief, minder geneigd te gaan oversturen .. maar wel heel leuk.

De Renaultsport Mégane 250 Cup biedt een mooi compromis: een wagen waar je dagelijks mee kan leven met een bijzonder goede afwerking (waar ik nogmaals het interieur wil complementeren), die tegelijk kan dienen als sportwagen om door de prachtige Vlaamse Ardennen te knallen. Jammer genoeg, zal hij altijd vergeleken worden met de Ford Focus RS, die compromisloos, meer opwinding veroorzaakt. De Renault is waarschijnlijk een betere wagen, die als een scalpel door de bochten klieft, terwijl de Ford eerder een voorhamer is, die desnoods de bocht volledig verslindt en nadien uitspuwt.