Testrit: (2009) Ford Focus RS

Gisteren kreeg ik de mogelijkheid een Ford Focus RS aan de tand te voelen. De wagen die ik mee kreeg, was qua specificaties dezelfde als degene die een dag eerder op het Autosalon in Brussel stond. Na de verplichte formaliteiten vervuld te hebben, kon de rit beginnen. Ontgrendelen, gebeurt met de keyless go-functie en om de Focus RS tot leven te brengen, volstaat een druk op de Start-knop (2 dingen die ik niet heb op mijn 997 ..).

Exterieur

Wat het exterieur betreft, kan ik kort zijn: alles aan de Focus RS is “in your face”. Het eerste dat opvalt aan deze testwagen, is natuurlijk het felgroene kleur (Ultimate Green, een betere naam had ik ook niet kunnen bedenken). Persoonlijk vind ik dit ook de perfecte kleur voor de wagen. De Focus RS is geen grijze stadsmus, eerder een reïncarnatie van Dr. David Bruce Banner en zo vind ik hem ook het knapst. In combinatie met de zwart gelakte onderdelen zoals de kofferspoiler, diffusor achteraan, spiegels en delen van de voorbumper vind ik de Focus RS een zeer geslaagd geheel. Minder geslaagd vind ik de 19″ velgen. Deze vullen de immense wielkassen niet helemaal en ook qua looks, ben ik er niet helemaal wild van. Ongeacht de hoek waaronder je de wagen bekijkt, is hij enorm sportief en assertief: de 2 uitlaten, de zwarte diffusor, de brede wielkassen, de koelsleuven in de motorkap, de grote luchtinlaten vooraan, … Bij het ontwerp van de Focus RS is er niks aan het toeval overgelaten: dit is een zeer speciale wagen.

Interieur

Ook binnenin de wagen, is het sportiviteit troef. De Recaro kuipstoelen vond ik erg goed zitten, alleen de wangen zijn vrij hard en hoog wat de instap kan moeilijk maken .. maar nadat ik mijn edele derrière in de stoel genesteld had, kon dat me hoegenaamd niet meer deren. In de pers, kwam er vaak commentaar op de hoge zitpositie van de stoelen. Deze zijn nl. niet in hoogte herstelbaar. Persoonlijk heeft mij dat allerminst gestoord. Wat wel vreemd aanvoelde was de positie van mijn benen ten opzichte van de pedalen. Moeilijk te verwoorden, maar de hoek tussen mijn voeten en de pedalen leek me niet helemaal goed. Ook de pedalen zelf leken niet compatibel met mijn schoenen: het gaspedaal is erg smal, wat heel-toe’en (dit is ongetwijfeld geen werkwoord ..) bemoeilijkte. De kans is natuurlijk bestaand dat dit voor een deel aan mezelf ligt. Naast de opvallende stoelen, viel mij vooral het stuur op. Dit is lichtjes concaaf van vorm. Bij mij voelde dit initieel heel vreemd aan, maar na de eerste kilometers lag het super in de hand: ideaal qua dikte, leder, goeie steunen aan de duimen, leuk RS-logo. Zeer aangenaam. Het center van het stuur (met het Ford logo), vond ik optisch dan weer te groot, maar ik vermoed dat dit de schuld is van de airbag. De RS-matjes, de combinatie van carbon-look onderdelen met geborsteld staal, oogt erg mooi en kwalitatief. De plastic armsteun en andere plastic onderdelen, vond ik dan weer erg goedkoop ogen. Ook de GPS wil ik nog speciaal vermelden: het scherm is erg klein, maar de instructies zijn zeer duidelijk en precies. GPS vind ik zeker een aanrader!

Motor

De Ford Focus RS is uitgerust met een 2.5 (2521cm³) Duratec RS motor met Borg-Warner K16 -turbo. De 5-cilinder motor, met oorsprong bij Volvo, braakt 305 pk en 440 Nm koppel uit. De motor en uitlaatlijn klinken, naar mijn bescheiden mening, erg goed. Heel opvallend aanwezig is het fluiten van de turbo. Ik vond het geweldig en het benadrukt nogmaals het uitermate sportieve en compromisloze van de wagen. Een vooroordeel bij een turbo-motor, is de aanwezigheid van turbolag: de wagen voelt doods aan tot de spoelen van de turbo wakker schieten. Bij de Focus RS is dit ook deels het geval. Deels want ook in lage toeren voelde de wagen snel genoeg aan, door zijn zeer hoge koppel. Er is een merkelijk verschil wanneer de turbo aanschiet, maar ook rustig rijden is leuk: de acceleratie is steeds vlot. Het gaspedaal is vrij direct, waardoor je vaak geneigd bent iets harder te duwen. Ook de koppeling is zeer direct, wat de eerste meters aanpassen is, maar nadien als vanzelfsprekend aanvoelt. Bij hogere snelheden, waarvan het eerste cijfer met een 2 begint, krijgt de Focus RS het moeilijker. Met een opgegeven topsnelheid van 263km/u, is dit natuurlijk begrijpelijk.

Wegligging

Iedereen die zichzelf een klein beetje autoliefhebber noemt, weet dat deze Focus RS voorwiel aangedreven is en dat 305pk (/440 Nm) en FWD niet samen gaan. Ford heeft geprobeerd het torque steer tot een minimum te herleiden door gebruik te maken van het RevoKnuckle systeem. Het RevoKnuckle systeem bestaat uit een Quaife differentieel in combinatie met de MacPherson strut ophanging. Meer technisch info over het RevoKnuckle systeem is te vinden in deze PDF. Ford is hier deels in geslaagd, maar bij creatief rijgedrag, merk je snel dat er limieten zijn aan het systeem. De Focus RS onderstuurt niet alleen makkelijk, maar is ook geneigd te oversturen, wat de wagen wel heel speels maakt. In vochtige omstandigheden op een niet ideale weg, is de aandacht vereist, want soms reageert hij wel onverwacht door een geklop aan de voortrein, veroorzaakt door het bruusk ontspannen van de veren. Ook vond ik dat de wagen, in snellere bochten, opvallend ging overhellen. Als gevolg daarvan, was ik geneigd vaart te minderen, wat het plezier niet ten goede komt. Het spreekt voor zich dat de grip-limiet dan nog ver ligt, maar dat is iets dat ik niet wilde opzoeken bij deze testrit.

Bij het terugrijden naar Ford, besefte ik dat de tijd voorbij gevlogen was. Ik ben echt zeer aangenaam verrast door de Ford Focus RS. Voor een prijs rond de 30.000 Eur is dit absoluut een prachtige wagen. Ik kan me maar weinig wagens voor de geest halen die evenveel plezier aanbieden voor deze prijs. De Focus RS is een arrogante wagen, die daar ook voor uitkomt .. en ik vind hem geweldig.